فصل تازه

نگاه کن من چه بی‌پروا، چه بی‌پروا
به مرز قصه‌های کهنه می‌تازم
نگاه کن با چه سرسختی تو این سرما
برای عشق یه فصل تازه می‌سازم
یه فصل پاک، یه فصل امن و بی‌وحشت
برای تو که یک گلبرگ زودرنجی
یه فصل گرم و راحت زیر پوست من
برای تو که باارزش‌ترین گنجی
نگاه کن من به عشق تو چه لیلاوار
تن یخ‌بسته‌ی پروازو می‌بوسم
بیا گرم کن منو با سرخی رگ‌هات
من اون رگ‌های پرآوازو می‌بوسم
تو رو می‌بوسم ای پاکیزه‌ی عریان
تو رو پاکیزه مثل مخمل قرآن
طلوع کن من حرارت از تو می‌گیرم
ظهور کن من شهامت از تو می‌گیرم
بیا، هیچ‌کس مثل من و تو عاشق نیست
مثل ما عاشق و همسایه و همدم
بیا، از شیشه‌ی سخت و بلند عشق
مثل ارابه‌ی نور رد بشیم با هم
نگاه کن من چه شبنم‌وار، چه شبنم‌وار
به استقبال دستای خزون می‌رم
هراسم نیست از این سرمای ویرانگر
برای تو من عاشقانه می‌میرم