مرداب

میون یه دشت لخت
زیر خورشید کویر
مونده یک مرداب پیر
توی دست خاک اسیر
منم اون مرداب پیر
از همه دنیا جدا
داغ خورشید به تنم
زنجیر زمین به پام
من همونم که یه روز
می‌خواستم دریا بشم
می‌خواستم بزرگ‌ترین
دریای دنیا بشم
آرزو داشتم برم
تا به دریا برسم
شبو آتیش بزنم
تا به فردا برسم
اولش چشمه بودم
زیر آسمون پیر
اما از بخت سیاه
راهم افتاد به کویر
چشم من
چشم من به اونجا بود
پشت اون کوه بلند
اما دست سرنوشت
سر راهم یه چاله کند
توی چاله افتادم
خاک منو زندونی کرد
آسمونم نبارید
اونم سرگرونی کرد
حالا یه مرداب شدم
یه اسیر نیمه‌جون
یه طرف می‌رم به خاک
یه طرف به آسمون
خورشید از اون بالاها
زمینم از این پایین
هی بخارم می‌کنن
زندگیم شده همین
با چشام مردنمو
دارم اینجا می‌بینم
سرنوشتم همینه
من اسیر زمینم
هیچی باقی نیست ازم
قطره‌های آخره
خاک تشنه همینم
داره همراش می‌بره
خشک می‌شم تموم می‌شم
فردا که خورشید میاد
شن جامو پر می‌کنه
که میاره دست باد