پرویز مقصدی

پرویز مقصدی (۱۴ اردیبهشت ۱۳۱۷ – ۲ فروردین ۱۳۸۸) آهنگساز، موسیقی‌دان و تنظیم‌کننده ایرانی و از چهره‌های تأثیرگذار موسیقی پاپ ایران در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ شمسی بود. او در کنار آهنگسازانی مانند واروژان، بابک افشار و عطاءالله خرم، از پیشگامان شکل‌گیری موسیقی پاپ مدرن ایران به شمار می‌رود. مقصدی در لنینگراد روسیه متولد شد و فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۳۶ آغاز کرد. او در طول فعالیت حرفه‌ای خود با استفاده از هارمونی و عناصر موسیقی غربی، به دنبال ایجاد زبان تازه‌ای برای موسیقی پاپ ایرانی بود و در شکل‌گیری و معرفی نسل جدیدی از خوانندگان نقش مهمی داشت. در دهه ۱۳۵۰، مقصدی در تهران یک دفتر هنری راه‌اندازی کرد و به حمایت و پرورش استعدادهای جوان موسیقی پرداخت. او همچنین گروه موسیقی «شش و هشت» را تشکیل داد که هنرمندانی مانند داریوش، افشین مقدم، ناصر صبوری، نلی، اونیک، ماسیس، ویلسون و دینامیک در آن حضور داشتند. نام پرویز مقصدی با آغاز یا گسترش فعالیت حرفه‌ای بسیاری از خوانندگان شناخته‌شده موسیقی پاپ ایران گره خورده است. گوگوش با ترانه «قصه وفا» و داریوش با «به من نگو دوست دارم» از جمله خوانندگانی بودند که در سال‌های ابتدایی فعالیت خود با آثار او به شهرت بیشتری رسیدند. او همچنین با خوانندگانی مانند مرتضی، لیلا فروهر، مرجان، احمدرضا نبی‌زاده و اونیک همکاری داشت. مقصدی در سال ۱۳۵۶ به آمریکا مهاجرت کرد و پس از مهاجرت، فعالیت حرفه‌ای خود در موسیقی را ادامه نداد. با وجود این، آثار و تأثیر او بر موسیقی پاپ ایران در دهه‌های بعد نیز باقی ماند و برخی آثارش توسط خوانندگان دیگر بازخوانی شدند. پرویز مقصدی در ۲ فروردین ۱۳۸۸ در ۷۰ سالگی در دنور، کلرادو، بر اثر سرطان ریه درگذشت. نام او در تاریخ موسیقی پاپ ایران با نقش مهمش در مدرن‌سازی ملودی‌های ایرانی، پرورش خوانندگان جوان و شکل‌گیری بخشی از جریان موسیقی پاپ دهه‌های ۴۰ و ۵۰ شمسی ماندگار شده است.