گرگ بیابون

جوون مرد و بلند بالا توی کوه و توی صحرا
چنون نی می‌زنه غمناک می‌خونه
که کوهسار از غمش سردر گریبونه
میگن گرگ بیابونه میگن گرگ بیابونه
ولی هیچکی نمی‌دونه که اون از عشق نالونه
دل و جونش تو ایرونه دل و جونش تو ایرونه
میگن گرگ
میگن فریاد خشم اون دل کوه رو می‌لرزونه
میگن گرگ
تو دستش نی می‌شه خنجر یکی دشمن نمی‌مونه
میگن گرگ
مثال رستم دستون میاد از جنگلها بیرون
میگن گرگ
به زیر پای اسب اون می‌شه کاخ ستم ویرون
میگن گرگ بیابونه میگن گرگ بیابونه
تنی تنها تنی زخمی دلش یکجا نمی‌مونه
میگن گرگ
سراپا خشم بی‌پایون براش دنیا یه زندونه
همه جون رو چنون آرش به تیری در کمون داره
نداره لحظه‌ای آروم به پیکر تا که جون داره