هم‌خونه

هم‌خونه‌ی من ای خدا
از من دیگه خسته شده
کتاب عشق ما دیگه
خونده شده، بسته شده
خونه دیگه جای غمه
اون داره از من دور می‌شه
این خونه‌ی قشنگ ما
داره برامون گور می‌شه
داره برامون گور می‌شه
ای دل من، ای دیوونه
بذار برم از این خونه
ای دل من، ای دیوونه
بذار برم از این خونه
اون دست گرم و مهربون
با دست من قهره دیگه
چشمای غمگینش با من
قصه‌ی شادی نمی‌گه
هم‌خونه‌ی من با دلم
خیال سازش نداره
دستای مردونش دیگه
میل نوازش نداره
میل نوازش نداره
ای دل من، ای دیوونه
بذار برم از این خونه
ای دل من، ای دیوونه
بذار برم از این خونه
وقتی به یاد اون روزا
بوسه به موهاش می‌زنم
سرش به کار خودشه
انگار نه انگار که منم
شب تا می‌خوام حرف بزنم
اون خودشو به خواب زده
اون مثل روزگار شده
یه روز خوبه، یه روز بده
یه روز خوبه، یه روز بده
ای دل من، ای دیوونه
بذار برم از این خونه
ای دل من، ای دیوونه
بذار برم از این خونه
ای دل من، ای دیوونه
بذار برم از این خونه
ای دل من، ای دیوونه
بذار برم از این خونه