چون گل همراه نسیم میرقصد دل ببرم
من مست و باد صبا میریزد گل به سرم
چون پروانه عشق گل به سر دارم
صحراها را زیر بال و پر دارم
بینم هر شب من به عالم رویا
آید سویم آشنایی از صحرا، به خدا
در انتظار توام، تو بیا
که بیقرار توام
بازآ تو گل بشو، من گلشن
بگذار سرت به دامان من
بازآ تو می بشو، من ساغر
گرمی بده تو بر جان من
دستم بگیر و یک دم بگذار
لب بر لبان سوزان من، به خدا
در انتظار توام، تو بیا
که بیقرار توام
ای از عشقم نگرفتی هوس
یک دم بر ما بگذر
من برگ گل، تو نسیم سحر
دستم با ناز تو بگیر و ببر
چون پروانه عشق گل به سر دارم
صحراها را زیر و بال و پر دارم، به خدا