مستی‌ام

مستی هم درد منو دیگه دوا نمی‌کنه
غم با من زاده شده منو رها نمی‌کنه
منو رها نمی‌کنه، منو رها نمی‌کنه
شب که از راه می‌رسه
غربتم باهاش میاد
توی کوچه‌های شب
با صدای پاش میاد
من غمای کهنمو برمی‌دارم
که توی میخونه‌ها جا بذارم
می‌بینم یکی میاد از میخونه
زیر لب مستونه آواز می‌خونه
مستی هم درد منو دیگه دوا نمی‌کنه
غم با من زاده شده منو رها نمی‌کنه
منو رها نمی‌کنه، منو رها نمی‌کنه
گرمی مستی میاد توی رگ‌های تنم
می‌بینم دل می‌خواد با یکی حرف بزنه
کی میاد به حرفای من گوش بده
آخه من غریبه هستم با همه
یکی آشنا میاد به چشم من
ولی از بخت بدم اونم غمه
ولی از بخت بدم اونم غمه
مستی هم درد منو دیگه دوا نمی‌کنه
غم با من زاده شده منو رها نمی‌کنه
منو رها نمی‌کنه، منو رها نمی‌کنه
خسته از هر چی که بود
خسته از هر چی که هست
راه می‌افتم که برم
مثل هر شب مست مست
باز دلم مثل همیشه خالیه
باز دلم گریه تنهایی می‌خواد
برمی‌گردم تا ببینم کسی نیست
می‌بینم غم داره دنبالم میاد
می‌بینم غم داره دنبالم میاد
مستی هم درد منو دیگه دوا نمی‌کنه
غم با من زاده شده منو رها نمی‌کنه
منو رها نمی‌کنه، منو رها نمی‌کنه