خالق

ای خالق هر قصهٔ من، این من و این تو
بر ساز دلم زخمه بزن، این من و این تو
هر لحظه جدا از تو برام ماهی و سالی
با هر نفسم داد می‌زنم جای تو خالی
منم عاشق ناز تو کشیدن
به خاطر تو از همه بریدن
تنها تو رو دیدن
منم عاشق انتظار کشیدن
صدای پاتو از کوچه شنیدن
تنها تو رو دیدن
تو اون ابر بلندی که دستات شفای شوره‌زاره
تو اون ساحل نوری که هر موج به تو سجده میاره
تو فصل سبز عشقی که هر گل بهارو از تو داره
اگه نوازش تو نباشه گل گلخونه خاره
منم عاشق ناز تو کشیدن
به خاطر تو از همه بریدن
تنها تو رو دیدن
منم عاشق انتظار کشیدن
صدای پاتو از کوچه شنیدن
تنها تو رو دیدن
ای خالق هر قصهٔ من، این من و این تو
بر ساز دلم زخمه بزن، این من و این تو
هر لحظه جدا از تو برام ماهی و سالی
با هر نفسم داد می‌زنم جای تو خالی
تو آخرین کلامی که شاعر تو هر غزل میاره
بدون تو خدا هم تو شعراش دیگه غزل نداره
بمون که شوکت عشق بمونه، که قصه‌گوی عشقی
نگو که حرمت عشق شکسته، تو آبروی عشقی
منم عاشق ناز تو کشیدن
به خاطر تو از همه بریدن
تنها تو رو دیدن
منم عاشق انتظار کشیدن
صدای پاتو از کوچه شنیدن
تنها تو رو دیدن